by Kim Versluys on January 12th, 2018

Ik ging naar een presentatie van initiatieven rond design research en bewustzijn. Graag deel ik de inspiratie die ik daar op deed.

Coloured Goodies

Ellen is een dubbelbloedje: “mijn moeder was wit en mijn vader was zwart.” Pas op haar 9e vond haar moeder een donkere pop voor haar. Nog steeds zijn er in reguliere speelgoedwinkels alleen witte poppen te koop.

Ellen heeft de enige gekleurde poppenwinkel (fysiek dan) in Europa. Ze verkoopt ook kaarten (zoals geboortekaartjes) en kleding.
Volgens Ellen worden volwassenen nu wakker en krijgen zij interesse in donkere poppen, maar donkere kinderen hebben dat niet automatisch. Veel donkere kinderen willen een witte pop. In de winkel geeft ze dan ‘een stukje educatie’. Op mijn vraag wat dat inhoudt zei ze dat ik welkom ben om daar in de winkel naar te komen kijken en dat ze er ook video’s van maakt. Van haar website begrijp ik dat ze bezig is met een documentaire hierover.
Ellen is vanuit haar eigen frustratie gestart met haar bedrijf. Door op markten te staan heeft ze gecontroleerd of er vraag is in haar producten. Haar frustratie bleek breed gedeeld. Zie voor meer informatie en superschattige foto's van kinderen met hun poppen en kleding:
www.colouredgoodies.nl

Het Dyslexie Boek

Designers Anne (met dyslexie) en Mats (zonder dyslexie) hebben via crowdfunding meer dan genoeg geld opgehaald om Het Dyslexie Boek uit te brengen. Dat komt binnenkort uit. Het toont visueel hoe mensen met dyslexie teksten ervaren. Het is bedoeld voor dyslectici, om hun dyslexie beter te begrijpen. En voor niet-dyslectici, zodat zij dyslectici beter kunnen begrijpen.
Anne en Mats deden onderzoek naar dyslexie. Het bleek dat hun oogbewegingen sterk verschillen bij het lezen van een tekst. Mats kijkt vrij gestructureerd, Anne's ogen schieten alle kanten op. Ook interviewden ze dyslectici van 8 tot 72 jaar over hun dyslexie. Veel dyslectici zeggen dat ze langzaam lezen en veel spelfouten maken. Maar het is moeilijk voor ze om aan te geven wat ze precies ervaren als ze een tekst lezen. Daarom hebben Anne en Mats daar uitgebreid op doorgevraagd en in hun boek visueel gemaakt wat dyslectici zoal zien. Dat kan sterk verschillen, omdat er meerdere vormen van dyslexie zijn. Sommige dyslectici zien alle letters en woorden dansen (het is net een disco), andere lezen een tekst letter voor letter en vullen de rest van een woord aan zodra ze denken te weten wat er staat.
Sommige dyslectici zien alle letters en woorden dansen (het is net een disco), anderen kunnen door de concentratie niet goed meer focussen, anderen lezen letter voor letter en vullen het woord zelf aan zodra ze denken te weten wat er staat.
Voor meer informatie zie de website van Anne.

by Kim Versluys on April 14th, 2017

​Vroeger speelde ik in een band. Naar een optreden leefden we toe met het opstellen van de setlist, een generale repetitie en het uitzoeken van de outfit. Tijdens een optreden stonden al mijn zintuigen op scherp. Ik had aandacht voor wat ikzelf deed, wat de andere bandleden deden en de reacties van het publiek. Ik was tijdens optredens hypergeconcentreerd en genoot daarvan.
​Het leiden van een focusgroep doet me terugdenken aan een optreden met de band. Er zijn veel paralellen. Je stelt een gespreksleidraad op, oefent die en kiest je kleding zorgvuldig uit. Tijdens de focusgroep ben je supergeconcentreerd en heb je aandacht voor je eigen rol, de inbreng van de deelnemers en de mogelijke reactie van de opdrachtgever in de meekijkruimte. 

​Er is een indrukwekkende serie van fotograaf Brandon Andersen die muzikanten vlak voor en vlak na een optreden heeft vastgelegd. De serie laat duidelijk zien hoe inspannend het is om op te treden. Ik werd benieuwd of het leiden van een focusgroep ook zijn sporen nalaat en maakte gisterenavond vlak voor en vlak na mijn focusgroep een selfie.

Het gesprek duurde 2 uur en ging over online inloggen en wat daarin verandert. Een focusgroep aansturen is een hoop werk. Ik stelde de vragen en liet de toonmaterialen (printscreens en filmpjes) zien. Ik voelde constant aan of ik inmiddels genoeg wist over een onderwerp en de volgende vraag kon stellen, of dat er nog wat te bespreken overbleef en ik door moest vragen. De luidruchtige respondenten remde ik af, de rustige deelnemers moedigde ik aan en gesprekken die afdwaalden zette ik weer op het juiste spoor. Kortom, het aansturen van een focusgroep vergt de opperste concentratie. Is dat terug te zien op mijn gezicht?
​Ik ben wat meer gaan glimmen en heb na afloop de 'moe maar voldaan' blik.
Zie voor de fotoserie van Brandon Andersen: http://mymodernmet.com/brandon-andersen-before-after-musicians/

by Kim Versluys on April 3rd, 2017

Spelelementen hebben duidelijk een weg gevonden naar mijn werk.

Vorige week kreeg ik met Lego Serious Play inzicht in de wensen van scholieren voor het hoger onderwijs. ​Met leerlingen van het Willem II College en docenten van Fontys International Lifestyle Studies bouwden we aan de school van de toekomst. Door samen te werken met de leerlingen hebben we veel geleerd over hun wensen (keuzevrijheid welke vakken ze op een dag gaan volgen) en behoeften (o.a. contextueel leren op een betekenisvolle plek voor de lesstof).
Deze week gebruikte ik het kaartspel Research Mapping om een onderzoeksvoorstel te schrijven. Met vragen en voorbeelden helpt het kaartspel je over alle aspecten van een onderzoek na te denken en daar een opzet voor te bedenken.
Het is een tijdsintensieve methode, omdat je de beschreven kaarten niet kan inleveren bij de opdrachtgever. Het voelt daarom als dubbel werk. Maar het helpt wel om over alle aandachtspunten na te denken en dat mee te nemen in het voorstel dat je schrijft.
Ik weet niet of ik er nog eens mee ga werken, maar voor dit onderzoeksvoorstel heb ik er veel aan gehad.
Gamification zou moeten zorgen voor meer betrokkenheid, datakwaliteit, punctualiteit, leren en hopelijk ook meer fun. Heb ik dat ervaren met deze methodes? Lego Serious Play is daar beter in geslaagd dan Research Mapping. Het zorgde voor betrokkenheid vanuit de leerlingen en hun toelichtingen leverden rijke antwoorden op. Er was bovendien veel creativiteit. Research Mapping heb ik als een zeer uitgebreide checklist ervaren. Het schrijven van het voorstel werd ermee niet leuker gemaakt, maar wel makkelijker :).

by Kim Versluys on February 22nd, 2017

Onlangs schreef ik een offerte voor een onderzoek van het ministerie van Binnenlandse Zaken. De opdracht is gegund en de motivatie voor de gunning staat vol complimenten! 
  • ​Het onderzoeksbureau laat uit het voorstel zien dat de opdracht goed is begrepen. Er wordt blijk gegeven dat zij zich goed hebben ingelezen in het onderwerp en zodoende vertrouwd zijn met de opdracht en het thema.
  • Het voorstel is duidelijk, stellen de juiste vragen (mede op basis van briefing), maar differentiëren daarnaast ook terecht in twee soorten doelen. Hebben zich verdiept in materie en opdracht. Stellen logische tweedeling in onderzoek voor.
  • Goed dat zij vanuit ons denken, onze wensen voorop stellen, maar er ook hun eigen draai aan geven.
  • Onderzoeksuitwerkingen (voorstellen) voor beide delen zitten goed in elkaar. De juiste elementen komen aan bod, de opzet is helder, logisch en oogt van een hoog niveau. Uitwerking van (kwalitatieve) methode is op zich logisch (o.a. groepsgesprekken), maar lijkt in opzet net iets meer te bieden dan vergelijkbare voorstellen.
  • Visuele aspect lijkt erg goed. Belangrijk voor de rapportage, maar ook voor het onderzoek zelf: respondenten contact laten maken met visualisaties.
​Ik heb ontzettend veel zin het interessante onderzoek uit te voeren.

by Kim Versluys on February 9th, 2017

Deelname aan het Marketing & Insights Event (MIE) 2017 wordt steeds meer een feestje en dat vind ik een goede ontwikkeling.

Over de lezingen en workshops die ik bezocht schreef ik een memo met mijn learnings. Mijn overall conclusie: de rol van onderzoeker verandert in rap tempo en wordt diverser. Van ons wordt verwacht dat we steeds creatiever te werk gaan - zowel tijdens het onderzoek als in de rapportage - en we worden in toenemende mate betrokken bij organisatieadvies.

by Kim Versluys on February 11th, 2016

Donderdag 4 februari ging ik naar Marketing & Insights Event (MIE) om met een aantal mensen bij te kletsen en mij te informeren over de laatste ontwikkelingen in mijn vakgebied. Ik ging erheen met een speciale interesse in design research en concepttesting, omdat ik onderzoekslessen geef over deze onderwerpen. Ik schreef een kort verslag (4 pager) van mijn learnings, hieronder zie je de eerste alinea's. Mocht je interesse hebben in het gehele verslag, vraag het bij me op!

by Kim Versluys on August 17th, 2015

​Ik wenste iedereen een energiek 2015, ik vond het nodig daar zelf een invulling aan te geven. Dus schreef ik mij in voor SingelSwim, een sponsortocht van 2 km door de Utrechtse singel. 

Na een intensieve training legde ik de 2 km net binnen een uur af, daarbij gesteund door aanmoedigingen vanaf de wal van vrienden en familie.

Mijn supporters hebben samen 822 euro gedoneerd! Donateurs, bedankt! ​Door 160 deelnemers werd in totaal maar liefst 97.035 euro opgehaald! Met het geld zal onderzoek gedaan worden naar een medicijn tegen spierziekte FSHD.

by Kim Versluys on January 4th, 2015

2014 was voor mij zowel in werk als privé een fantastisch jaar. Ik maakte mooie reizen naar Istanbul, Valencia en Jordanie, voerde een aantal ontzettend interessante onderzoeksopdrachten uit en verzorgde met veel plezier lessen en individuele begeleiding aan mijn hbo-studenten.  
Ik hoop dat jij net zo veel zin hebt in 2015 als ik. Veel inspiratie en energie gewenst!

by Kim Versluys on October 28th, 2014

Ik vroeg mijn studenten mij in één zin aan te geven wat de betekenis van muziek is in hun leven. Mijn studenten volgen een communicatieopleiding voor de branches Events, Muziek, Entertainment en Games en hebben een bovengemiddelde interesse in muziek. Ik vroeg hetzelfde aan enkele muzikale vrienden. De 47 antwoorden die ik ontving heb ik op twee manieren geanalyseerd.
 
Ten eerste gaf ik de antwoorden weer in een wordcloud; een visuele weergave van tekst waarbij de woorden die het vaakst voorkomen het grootst worden weergegeven. Zie bijv. www.wordle.net voor meer informatie over het creëren van een wordcloud.
Een wordcloud geeft een eerste inzicht in de resultaten. Te zien is dat muziek een belangrijke rol speelt, voor ontspanning zorgt, voor veel muziekliefhebbers een dagelijkse bezigheid is, iets met emoties te maken heeft en veel ‘geeft’.
 
Voor een verder duiding van de antwoorden heb ik de antwoorden gecodeerd. Met de gevonden thema’s maakte ik een mindmap, waarbij de meest genoemde thema’s bovenaan staan en de minder genoemde thema’s onderaan.
Muziek zorgt voor ontspanning, emotie-management, ontsnapping aan dagelijkse sleur, het bepaalt je identiteit en het kan een ware verslaving zijn. Enkele van deze bevindingen worden ondersteund door wetenschappelijke onderzoeken. Zo is in meerdere studies aangetoond dat rustgevende muziek voor een verlaging van de afgifte van cortisol (een stresshormoon) zorgt.
 
Tijdens het afstemmen van de wordcloud en de mindmap met mijn studenten bleek dat ik één rol van muziek had gemist, namelijk muziek als inkomstenbron. Enkele studenten bleken hun studiefinanciering aan te vullen met muziek, bijvoorbeeld als DJ. Met de plannen voor het nieuwe stelsel van studiefinanciering (van gift in de vorm van een prestatiebeurs naar lening in de vorm van een studievoorschot), zal het belang van die laatste rol van muziek voor studenten in de komende jaren wellicht toenemen.

by Kim Versluys on October 10th, 2014

Afgelopen weekend was ik naar Nordic Delight in Utrecht, een festival met Scandinavische muziek, film en cultuur. Ik volgde de workshop ‘Fucking Flink’ (vrij vertaald: Fucking Aardig), van Lars AP (Andreas Pedersen) een vreselijk aardige half Amerikaanse en half Deense wereldverbeteraar.
 
Denen zijn volgens allerhande rankings jaar op jaar de gelukkigste mensen op aarde. Lars AP, die tweetalig is opgevoed, merkte echter op dat hij gelukkiger was wanneer hij Engels sprak, dan wanneer hij Deens sprak. “Hoe is het mogelijk dat ik gelukkiger ben wanneer ik Engels spreek, dan wanneer ik de taal spreek van de gelukkigste mensen op aarde?”, vroeg hij zich af. Hij ging op zoek naar een verklaring.
 
Lars sprak hierover met sociologen, psychologen, meteorologen en taalkundigen. Hij kwam erachter dat de gesloten houding van Denen, waarbij men angstvallig tracht elkaar niet te storen, doorwerkt in de taal, die daardoor afstandelijker is. Wanneer hij Engels spreekt kan hij makkelijker contact maken met anderen. Over zijn bevindingen schreef hij een boek, getiteld Fucking Flink.
 
Een aardig gebaar tussen vreemden, bijvoorbeeld wanneer men in een overvolle bus opstaat voor een ander, zorgt zowel bij de ontvanger, als de gever van het gebaar en zelfs bij de omstanders voor een stijging van hun geluksgevoel. Oftewel, positief contact tussen vreemden, maakt een mens gelukkiger. Lars bedacht zich dat Denen nog gelukkiger kunnen zijn, als zij vaker positief contact maken met vreemden.
 
Hij besloot het goede voorbeeld te geven. Hij deelde bijvoorbeeld verkleed als parkeerwachter complimenten uit aan strak langs de stoep geparkeerde auto’s. Het compliment schreef hij op een bonnetje en stopte dat samen met een geldelijke beloning onder de ruitenwisser van de mooi geparkeerde auto. 

Lars AP deelt een vriendelijk gebaar uit:
Goed voorbeeld doet goed volgen. De Fucking Flink Facebookpagina (voertaal: Deens) heeft ruim 170.000 volgers. Ze delen er de aardige gebaren die ze ontvangen en uitdelen met elkaar.

Voor meer informatie over Fucking Flink verwijs ik graag naar de TEDtalk die Lars over het onderwerp gaf: 
https://www.youtube.com/watch?v=zKvXu8UXRzw

by Kim Versluys on October 4th, 2014

Het is elke keer een uitdaging met mijn voorbeelden bij de belevingswereld van mijn studenten aan te sluiten. Afgelopen les heb ik over observatieonderzoek verteld aan de hand van de film ’12 Years a Slave’. Met hun affiniteit voor de filmindustrie verbaasde het mij niets dat veel van mijn studenten de film hadden gezien. De film maakt een diepe indruk en enkele studenten gaven spontaan aan dat ze erbij hadden gehuild. Ikzelf voelde geen behoefte de heftige filmbeelden te zien, maar ik was wel benieuwd naar het verhaal en heb daarom het boek gelezen.
’12 Years a Slave’ gaat over het leven van de Afro-Amerikaanse Solomon Northup die in het noorden van de VS, waar de slavernij inmiddels is afgeschaft, als vrij man woont en werkt. Hij wordt in 1841 ontvoerd, verkocht en in het zuiden van de VS als slaaf tewerkgesteld op verschillende plantages. Na 12 jaar komt hij vrij, reist terug naar zijn vrouw en kinderen, schrijft een boek over zijn ervaringen en woont nog 10 jaar tussen zijn liefhebbende familie. Ongeveer 160 jaar later is zijn boek verfilmd.
 
Solomon heeft een gedetailleerd verslag nagelaten van zijn leven als slaaf, aan de hand van een beschrijving van onder andere de werkzaamheden, het dagritme, het eten, zijn eigenaren, zijn medeslaven, de gehanteerde lijfstraffen, de scheiding van ouders en kinderen wanneer zij apart worden verkocht en ontsnappingspogingen inclusief hun consequenties. Hij is zich bewust van de zeggingskracht van zijn ervaringen, want hij schrijft: “I can speak of Slavery only so far as it came under my own observation - only so far as I have known and experienced it in my own person.” Maar we weten dat zijn ervaringen niet op zich staan en dat veel slaven onder erbarmelijke omstandigheden leefden.
 
Samen met mijn studenten heb ik de variant bepaald van Solomon’s observaties. Deze zijn…
  • direct: de geobserveerde personen konden hem zien,
  • verhuld: hij heeft zich niet bekendgemaakt als onderzoeker,
  • ongestructureerd: zonder lijst met gedragingen die hij ging bestuderen,
  • participerend: de onderzoeker doet mee aan alle activiteiten van de onderzochte personen. 

Ik ben Solomon dankbaar dat hij zijn observaties heeft genoteerd. Door zijn boek en de daaruit voortkomende film hebben miljoenen mensen op een indringende manier kennis kunnen nemen van de horror van slavernij. Mijn studenten heeft hij een dienst bewezen, doordat ik zijn observaties als voorbeeld kon gebruiken om de lesstof te verduidelijken.